Blog

Ik ben een chaoot. Ik zou soms best willen dat ik wat meer geordend was, maar helaas. Dat is geen talent van me. Zelfs tijdens het schrijven van dit blog heb ik al minstens tien andere dingen gedaan; muziekje aangezet, kopje thee gehaald, appjes gestuurd, foto’s geliked op Instagram, mijn kat aandacht gegeven, op Netflix gekeken welke serie ik straks nog even wil kijken, mijn mail gecheckt… Ik ben snel afgeleid. Tegelijkertijd hou ik wel
Er zijn van die struiken die je te pas en te onpas tegenkomt en die je eigenlijk zelden een tweede blik waardig keurt. Misschien omdat ze niet erg opvallen of omdat je ze zoveel ziet. En dat is zonde. Want de besjes van de sneeuwbes zijn bijzonder fotogeniek en er valt best wat leuks over te vertellen! Ten eerste vind ik haar naam al prachtig! Is ze niet op en top winters? En ze heeft
Elk jaar opnieuw verwonder ik me weer over de katjes van de hazelaar. Als één van de eerste bloeiers van het nieuwe jaar, trekken de mannelijke bloemen van de hazelaar zich niets aan van de kou of het weinige licht. Zodra de dagen gaan lengen beginnen ze zich langzaam te laten zien. En dan ineens zijn ze overal! Zichtbaar, maar ook duidelijk merkbaar voor de hooikoortsgevoeligen onder ons. Ik ben daar één van. Ik snotter
Vandaag heb ik een nieuw woord geleerd. Een woord dat ik nog niet kende, maar dat wel perfect aansluit op het natte weer van deze week: pluviophile. Pluviophile: (n) a lover of rain; someone who finds joy and peace of mind during rainy days. Ik ben geen pluviophile. Ik zit veel liever lekker warm en droog met een kop warme thee binnen op de bank, dan dat ik in de regen naar buiten moet. Brrr… Ik vind de regen daarentegen
Het nieuwe jaar is weer ingeluid. De oliebollen zijn gegeten, er is geproost, er is gekust en geknuffeld en goede voornemens voor het nieuwe jaar zijn gemaakt. Nu weet ik dat niet iedereen gelooft in goede voornemens en tóch maakt een groot deel van de Nederlanders plannen om 2019 nog leuker te maken. Ik hoor absoluut bij die groep idealisten. “We cannot become what we want by remaining what we are” (Max Depree) Ik ben